Mariusz Dec – rocznik 70, zawodowo związany z Wrocławiem i Azją. Od początku lat 90-tych wyjazdy do Azji – Rosja z Syberią, Kazachstan, Kirgizja, Uzbekistan, Tadżykistan, Mongolia, Pakistan, Indie, Nepal, Azja Wschodnia – w sumie ponad siedem lat spędzonych na wschód od Uralu, głównie w Indiach i Nepalu, rok w Benares.
Studia indologiczne – UJ, hindi, uczy się nepali, geologia UWr. Członek Kathmandu Environmental Education Project. W latach 1999-2007 koordynator współpracy między przedszkolami i szkołami w Polsce a szkołą podstawową w nepalskiej wiosce Pirti w himalajskim dystrykcie Ramechap. Od roku 2007 do 2015 autor i koordynator programu pomocy dla rodzinnego domu dziecka Children Welfare Association w Pokharze.

Autor m.in. weryfikacji merytorycznej do „Misji Everest” i „Przesunąć horyzont” Martyny Wojciechowskiej.

Żeby poczuć, że to wszystko wokół nigdzie się nie kończy.
Żeby odkryć, że skały mają zapach.
Żeby kolejny raz z niedowierzaniem stwierdzić jak śmiesznie kruche jest to nasze jedyne życie.
Żeby zobaczyć w oczach osiemdziesięcioletniego Ladakhijczyka taki sam uśmiech jak swój.
Żeby się zmęczyć jak nigdy w życiu, a potem odpocząć.
Żeby się dowiedzieć, kogo z nami nie ma.
Żeby usiąść na kamieniu w tym cienkim powietrzu i wyciągnąć z kieszeni wszystko, co w nich nosimy na dole.
I odłożyć rzeczy niepotrzebne.

 DSC 0919xx