| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Children Welfare Association działa jako rodzinny dom dziecka od marca 2001 roku pomagając dzieciom opuszczonym, pochodzącym z najbiedniejszych domów, często wywodzącym się z najniższych warstw nepalskiego społeczeństwa. Jest oficjalną, zarejestrowaną organizacją pozarządową. Obecnie
w CWA mieszka dwadzieścioro jeden dzieci. Cztery osoby zostały zatrudnione do
pomocy w opiece nad dziećmi. Głównym celem placówki jest stworzenie dzieciom warunków,
w których mogą się poczuć jak we własnym domu, którego koleje losu je pozbawiły.
CWA wyróżnia się prawdziwie domową atmosferą, o którą dbają założyciele jego pan
Thak Bahadur i jego żona - pani Ganga Devi Sunar. Dzieci, prócz rodziny, mają
miejsce do spania w kilkuosobowych pokojach, spędzania czasu po południu, opłaconą
szkołę w Pokharze, opiekę medyczną. Państwo nie ma pieniędzy na pomoc tego typu
placówkom - utrzymują się wyłącznie z datków i własnej pracy. W
roku 2001 do rodzinego domu dziecka przyjęto jedenaścioro dzieci pochodzących
z górskich wiosek w rejonie Pokhary. Dzieci pochodziły z najuboższych, często
rozbitych, rodzin. W Nepalu - jednym z sześciu najuboższych krajów świata - prawie
połowa dzieci poniżej piętnastego roku życia regularnie pracuje zarobkowo, tylko
co czwarte dziecko chodzi do szkoły. Ponad połowa mieszkańców żyje poniżej granicy
nędzy, około czterdziestu procent nie ma dostępu do czystej wody pitnej. Dzieci,
które znalazły swój utracony dom w rodzinie CWA chodzą do szkoły podstawowej Shining
Star Boarding School, uczą się chętnie i doceniają daną im szansę. W
2004 roku rodzina wynajęła nowy dom w Pokharze. W poprzednim nie było już miejsca
dla kolejnych dzieci. Na początku 2008 roku Pani Ganga Devi i Pan Thak Bahadur
przyjęli do gromadki Bipanę - czteroletnią dziewczynkę z okolic Kathmandu. Od
listopada 2007 dzieci z CWA korespondują uczniami z Polski. Sponsorujemy zakup
odzieży i pomocy szkolnych oraz kursy artystyczne W
2008 roku najpierw zabraliśmy dzieciaki na łódki na Jeziorze Pheva. Potem zorganizowaliśmy
trzydniowy wyjazd do Parku Narodowego Chitwan. Dzieci po raz pierwszy w życiu
były na wycieczce poza domem, pojechały autokaem, zamieszkały w ośrodku w Sauraha,
po raz pierwszy też miały okazję zobaczenia innego - nizinnego, gorąego oblicza
nepalu. W Chitwanie jeździły na słoniach po dżungli w poszukiwaniu nosorożców,
pływały łodziami porzecze Rapti, jeżdziły na rowerowe wycieczki. Wpadły do nas
na ognisko z rysunkami tego, co widziały w parku :). Oczy otwarte z zachwytu a
i szczęście możliwie pełne. Wiosną 2009 roku otrzymały kilkadziesiąt kompletów artykułów papierniczych - samochód wypakowany po dach :). Dzięki serdeczne. Jesienią 2009 prócz zabaw z dzieciakami przekazaliśmy ponad 100 zeszytów i książki popularnonaukowe. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Edukacja w Nepalu W czasie ostatniego półwiecza lat stan edukacji w Nepalu znacznie się poprawił, jednak oczywiście bardzo daleki jest od standardów bogatego świata. W tej chwili analfabeci stanowią ok. 55% populacji kraju. Nepal przez wieki był rządzony przez dynastie królewskie - kolejne dynastie miały odmienne podejście do kształcenia poddanych. Na nieszczęście, przez ponad sto lat od 1846 roku do 1950 krajem despotycznie rządziła dynastia Ranów. Podczas władania krajem Ranowie doprowadzili do totalnego upadku edukacji, świadomie starając się utrzymać ludność w zacofaniu. Przez 104 lata rządów nie zbudowali ani jednej szkoły, dzieci wiejskie nie miały prawa się uczyć. Jedyna oficjalna szkoła w Nepalu była przeznaczona dla rodziny królewskiej. Jeśli wysłannicy władz zauważyli, że ktoś po kryjomu pisze lub czyta, nieszczęśnika spotykała kara w postaci obcięcia ręki a nawet kara śmierci. Jeśli ktokolwiek chciał pobierać nauki musiał wyjeżdżać do Indii i nie był wpuszczany z powrotem do kraju. Po roku 1950, kiedy obalono dynastię Ranów i powołano w sposób demokratyczny rząd, rozpoczęto budowę sieci szkół publicznych. ROCZNIK STATYSTYCZNY NEPAL 2000 podaje: Liczba szkół w Nepalu wynosiła 24069, w sumie objętych było nauką 4 805 503 uczniów (z tej liczby 3 460 756 w szkołach podstawowych), w tym prawie 2 mln (1,5 mln w szkołach podstawowych) dziewcząt. Zajęcia prowadziło 130 650 nauczycieli, spośród których 58 149 to nauczyciele kwalifikowani. Średnio jeden nauczyciel przypada na 40 uczniów. W nepalskich uniwersytetach w roku 1998 kształciło się łącznie 125 tysięcy studentów, najczęściej wybierali wydziały kolejno: humanistyczne i nauk społecznych, zarządzania, politechniczne, nauczycielskie, prawnicze, medyczne i rolne. Zdecydowana większość studentów pochodzi ze środkowego Nepalu. Analfabeci stanowią 55 % dorosłej populacji. 10 grudnia 2002 Ministerstwo Edukacji Nepalu ogłosiło wprowadzenie szerokich reform systemu edukacyjnego w Królestwie. Ogłoszono darmową edukację do 10-tej klasy dla ubogich studentów, naukę sanskrytu jako nieobowiązkową a opcjonalną, nauczanie języków lokalnych w szkołach podstawowych, uregulowanie czesnego w szkołach prywatnych. Prywatne szkoły płatne mają przeznaczać 1,5% swych dochodów na rzecz rozwoju społeczności lokalnych. Celem ma być znaczące zmniejszenie poziomu analfabetyzmu szczególnie w odległych dystryktach Nepalu. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
©Mariusz
Dec | wszelkie
prawa zastrzeżone/all
rights reserved | projekt
i wykonanie: Mariusz Dec |
tel./
fax 0 (12) 282 21 83 | mob.
0 692 468 165 | info@himalaje.pl
|
| serdeczne podziękowania dla Roberta Olesia | ||
Żadna
część serwisu himalaje.pl nie może być kopiowana i rozpowszechniana w jakiejkolwiek
formie i w jakikolwiek sposób bez pisemnej zgody autora. Prawa autorskie są chronione
prawem a konsekwencją ich złamania są sankcje karne. The copyright in all materials on this website, including but not limited to the text and graphics herein, is owned by Mariusz Dec (info@himalaje.pl). You may print copies of any part of this website for your own personal, non-commercial use. You may not, without the express written consent of Mariusz Dec: 1) distribute, modify, or reproduce any part of this website (including text and graphics), or 2) "mirror" any part of this website (including text and graphics) on any other server. | ||